ترانه ایران زمین

دستانم آنچنان در دستان تو به تکاپو می افتد گويی بدون آن قدرت حرکت ندارد.

قلبم چنان در حضور تو به تقلا می افتد گويی بی تو يارای تپش نداشته.

چشمانم آنچنان در چشمان تو تجلی پيدا کرده که گويی بی تو توان ديدن ندارد.

به قدرت دستان خسته ام ، و توان قلب ترک خورده ام ، و چشمان خيسم دوستت دارم.

توعشق من، روح من و هستی منی.

آيا من و تو از هم جدائيم؟

دل من گرفته اينجا هوس سفر نداری ز غبار اين بيابان؟!

بهترين چيز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق، تر است.